Voor ieder kind een plek in het onderwijs

Regiobijeenkomst Bussum, 6 juni

‘Het is belangrijk om te begrijpen wat er speelt in de klas en wat de leerkracht nodig heeft aan ondersteuning. Bij PIOS brengen we dat samen’, vertelt Paul van Harn, directeur PIOS. ‘Wij geloven dat er voor ieder kind een plek is om in het onderwijs mee te doen.’

PIOS helpt leerlingen leren in de regio Gooi- en Vechtstreek, met vakdocenten, studiebegeleiders, remedial teachers, orthopedagogen en psychologen. Paul van Harn en zijn collega Linda Muñoz Chandi, kinder- en jongerencoach, vertellen wat hun aanpak succesvol maakt.

Voor ieder kind is er een plek in het onderwijs om mee te doen

Paul van Harn, directeur PIOS

Linda illustreert dit met een mooi praktijkvoorbeeld, het verhaal van Luc*: ‘Ik heb Luc leren kennen als een ontzettend angstig jongetje. We hadden niet alleen te maken met een leerling met autisme, maar ook met hoogbegaafdheid. Dit is een enorm lastige combinatie. Door de vertaalslag onderwijs én zorg, hebben we Luc goed op gang kunnen helpen. Aan het begin van ons traject ging Luc naar buiten aan mijn hand, tussen mij en de muur in – want er mochten vooral niet teveel mensen langs hem lopen. Inmiddels is hij opgebloeid tot een jongetje dat nog voordat ik mijn hielen heb gelicht, roept: “Juf ik heb mijn jas al aan, ik ga naar buiten.” Hij voetbalt nu zelfs al mee met de oudere kinderen, een wereld van verschil.’

‘Welke aanpak hebben we bij Luc gebruikt? We zetten telkens drie belangrijke vragen centraal: Wat gebeurt er nu? Wat zie je? En: Hoe heb je dit eerder opgelost? Deze aanpak heeft geholpen om de angst van Luc meer naar de achtergrond te laten verdwijnen. Ook zagen we door deze aanpak dat er meer aan de hand was. We vermoedden ADHD en dat bleek te kloppen. Nu hij hiervoor medicatie krijgt is er meer rust en concentratie in de klas.’

‘We konden ons vanaf dat moment richten op de verschillende aspecten: die bij autisme horen, bij zijn angststoornis en bij ADHD. Hierdoor is er zoveel meer rust in het kind gekomen. Door verder te kijken hebben we ook moeilijke gesprekken met ouders durven voeren. Het hele gezin had immers een trauma opgelopen. We konden alleen resultaten bereiken als het met z’n allen zouden doen.’

Mam, ik wil hier nog een paar jaartjes blijven!

Luc

‘We zijn begonnen met heel veel zorg, en een klein beetje onderwijs. Dat was al mooi meegenomen. Inmiddels vindt de verschuiving plaats naar steeds meer onderwijs en kunnen we zorg afbouwen. Een hoogbegaafde leerling komt nu gewoon mee in de les. Hij doet zijn eigen taakjes, maar kan ook klassikaal meedoen. Hierdoor loopt Luc geen vertraging op. Dit is alleen gelukt door verder te kijken dan het functioneren van Luc in de klas. Het mooiste compliment dat we kregen, was dat Luc zei: “Mam, ik wil hier nog een paar jaartjes blijven!”’

*Luc is niet zijn echte naam.

Over de auteur

Milou Snaterse werkt bij marketing- en communicatiebureau zootz. Zij verslaat voor Gedragswerk de regiobijeenkomsten.