Vrijdagochtend startte hectisch, want na een wekenlange afwezigheid vanwege een gebroken voet stond Gerard daar weggedoken in zijn capuchon om 8 uur op het schoolplein. De middag daarvoor was ik door zijn leerkracht ingelicht over een fittie via de app tussen Anita en Joanne. Beide dames hadden na een wekenlange pauze de schrijfvinger (vroeger zou je schrijven de pen, maar nu met de mobiel en het appen is dit meer passend taalgebruik) weer tegen elkaar opgenomen. In ieder geval waren er beschuldigingen over en weer gegaan, eindigend in gescheld en het elkaar toewensen van dodelijke ziektes. Plotseling kreeg Joanne ook appjes van Gerard, de vriend van Anita, die meende zich in de strijd te moeten mengen. In plaats van zich als bemiddelaar te ontpoppen, koos hij onverwijld partij voor Anita en schold hij Joanne uit met het oudste beroep ter wereld en bedreigde hij haar meerdere malen met de dood. Een dood die door zijn hand zou worden veroorzaakt. Dat Gerard zijn mannelijkheid op deze manier tentoonspreidde werd naar mijn idee voor een flink deel veroorzaakt doordat hij in het nog niet zo verre verleden was betrapt op avances richting Joanne, terwijl er toen al sprake was van een relatie met Anita. Anderen hadden deze contacten natuurlijk onverwijld aan Anita bekend gemaakt en daar lag waarschijnlijk ook de oorzaak van de ruzie tussen beide dames. Gerard die sociaal en ook intellectueel lang zo ver niet ontwikkeld was als beide meiden, dreigde nu emotioneel vermalen te worden tussen de nagels van de catfight die beide dames in feite over zijn rug uitvochten.
Dus toen ik Gerard op het schoolplein zag staan, besloot ik hem alvast naar binnen te halen voordat het conflict al voor schooltijd verder zou ontbranden in fysiek geweld. Na de bel gingen de directeur en ik in gesprek met de drie hoofdrolspelers van deze al lang voortslepende soap. Het werd duidelijk dat Gerard zich feitelijk geen raad wist met zijn rol in deze triangle. Hij dreigde verplettert te raken tussen de aantrekkingskracht van Anita en haar familie, die hem warmte boden en Joanne met wie hij vertrouwelijke gesprekken had gevoerd over hun wederzijdse problemen in de thuissituatie, zoals een slecht contact met de ouders, maar waarbij toch ook aanrakingen hadden plaatsgevonden die verder gingen dan in vriendschappelijke omgang betamelijk is.
Uiteindelijk leidde het gesprek ertoe dat Gerard en Joanne de tranen niet meer konden bedwingen en Anita emotioneel de sterkste bleek. Met de warmte en de vrijheid binnen haar familie had zij ook duidelijk de beste troeven in handen. De vader van Joanne zou Gerard sowieso niet bij zich thuis binnen dulden.
Te midden van dit alles had juffrouw Marinda, die Anita, als leerling van haar klas, had afgeleverd, haar en Gerard ook nog bestraffend toegesproken. Als juffrouw Marinda dat deed, kon je het meestal in Keulen horen donderen en zo ook deze keer.
Nadat juf Marinda de kamer had verlaten en de zakdoekjes doordrenkt waren geraakt, keek Gerard plotseling op en zei tegen de directeur: “Juffrouw, mag ik volgend jaar alsjeblieft bij juffrouw Marinda in de groep. Ik vind haar de liefste juffrouw van de school.”
Directeur Lisa en ik keken elkaar aan en begrepen dat het tijd werd een eind aan dit gesprek te maken, omdat we beiden een lach voelden opkomen. Iedereen gaf elkaar een hand en ging terug naar de les. Juffrouw Marinda was streng, maar rechtvaardig en ze ging voor haar leerlingen door het vuur. Het was die oprechtheid die Gerard had gevoeld en het verzoek doen uiten, ook al kreeg hij zojuist van haar de wind van voren.
De volgende maandag gingen we nog een keer met moeders van Anita en Gerard en de buurtregisseur rond te tafel en drukten we iedereen op het hart dat dit niet kon en dat we niet konden accepteren dat leerlingen zich niet veilig voelden op onze school, omdat er via de sociale media doodsbedreigingen werden geuit. Ik vertelde dat wij moeten en zullen ingrijpen als de gevolgen van zaken die buiten school hun oorzaak hebben zich tot binnen school uitstrekken. Daarnaast konden kleine oorzaken soms tot grote gevolgen leiden, zeker als er gebruik werd gemaakt van groeps-apps. Binnen luttele minuten deed zo één impulsieve opmerking zijn destructieve werk als een klein tikje tegen een rij dominostenen op Domino Day.
Handen werden geschud en eensgezind verliet eenieder de directeurskamer en vervolgens de school, ons achterlatend met het bange vermoeden dat er over niet al te lange termijn opnieuw een vlam in de pan zou slaan. Puberteit, hormonen en een leerachterstand is een licht ontvlambaar mengsel.