Weerbarstig, maar niet heus

Weerbarstige casuïstiek breekt van alles op. Al hebben samenwerkingsverbanden en gemeente een gezamenlijk beleidsplan. Al proberen ze een doorbraak-werkwijze. De moeilijke gevallen blijven onopgelost.

Mag ik iets aanvullends voorstellen, vraagt Gedragswerk. Een sessie over die weerbarstige casus met alle beroepskrachten, jongere en ouders in de binnenring. Bestuurders van onderwijs en gemeente in de buitenring. Dan gebeurt iets opmerkelijks: elke sector geeft de eigen informatie en de professionals van alle sectoren doen actief mee aan het Ontwikkelgesprek.

De onafhankelijk voorzitter vraagt steeds of dingen duidelijk zijn, of er aanvullingen zijn en of er ook een list is bedacht voor oplossing van dat moeilijke geval van thuiszitten. Natuurlijk is er een oplossing die duidelijk maakt wie morgen wat ging doen. Blije ouders, opgeluchte bestuurders.

Professionals uit alle sectoren zagen wat ‘de andere partijen’ aan deskundigheid bezaten, hoe ze werkten en wat ze allemaal samen konden. Echte discussiepunten zijn duidelijk en te bespreken, consistent op te lossen. Dan wandelt een medewerker van jeugdhulp op een andere manier de school binnen. En krijgt een andere ontvangst.

Informatie delen, elkaars deskundigheid kennen, respecteren en gebruiken. Zo komt er draagvlak voor oplossingen. De onafhankelijk voorzitter laat bestuurders zien dat er geen regels bestaan waar die bestuurders ze wel veronderstelden. De instelling van iedereen verschuift naar actief vooruitkijken. Dat valt ook op bij andere gemeenten in de regio. Kom eens langs.